Ateş Düştüğü Yeri Yakar

13 Mart 2000 Anneannemi kaybettik. Askerdeydim, izin alamadığım için çarşı izni ile çıkmış; vefat belgesi ile iznimi alabilmiştim.

21 Haziran 2001 Dedemi kaybettik. Van'da bulunduğumuz için cenazeye zor yetiştik.

21 Temmuz 2012 Babaannemi kaybettik... Yakınında olmak güzeldi, Hasta ziyareti için çıktığımız yolculuğumuz babannemin dâr-ül-bekâya intikali ile son buldu.

Haberlerde onlarca kişinin öldüğünü duyuyoruz. Acıyı ancak bir yakınınızı kaybettiğinizde derinden hissedebiliyoruz. Bu his gün geçtikçe bir yara gibi kabuk bağlamaya mahkum oluyor ne yazık ki. İlk duyduğumuz hissiyat an be an azalarak devam ediyor.

Sonunun geleceğini bildiğimiz şu dünya için yapılanları düşününce de her şey kocaman bir yalan oluyor.

Klişeleşmiş bir tabir "hayat devam ediyor" söylemi. Evet hayat ölüme doğru devam ediyor...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yazı dizisi

GLPI Kurulumu

Umre (2017)